'Volume : ıııııııııııııııııııııııı[]ı Bass: ıııııııııııııııııııııııı[]ı Moral : ıı[]ıııııııııııııııııııııı:
TAÇSIZ KRAL and BEYZADEM
ANASAYFA
  • Ana Sayfa

  • Profilim

  • Arşiv

    • KATEGORİLER

  • Abdussamet
  • AKSİ FORUM
  • DINI
  • EGLENCE
  • EZANLAR
  • HIKAYE-OYKU
  • HTML Kod Arşivi
  • ICTEN GELENLER
  • KOD Arşivi
  • KURAN DİNLE(version wınap)
  • MAKALELER
  • MIZAH
  • Mono Melodiler
  • Resimli Siirler
  • RÜYA TABİRLERİ(ekleniyor)
  • SAĞLIK
  • Şiirler ve Rubailer

    		•
    SON YAZILAR

  • AKSİ FORUM AÇILDI
  • ELİNİZİN ALTINDA OLMASI GEREKEN YAZILIMLAR
  • SEVGİLİ İNSANLIK ELMA DERSEM ÇIK
  • Ömer Hayyam(tüm dörtlükleri)
  • BİLGiNİN YORUMU(DEDİ KODU YAPANLARA)
  • HAK VE ADALETTEN BİHABER OLANLARA
  • BEHLÜL DİVANE
  • GURURUNA GEM VURDU
  • HZ.ALİ'NİN BÜYÜKLÜĞÜ
  • HZ.ALİ'DEN RÜYA YORUMU
  • KAHVE VE ZEYTİNYAĞI İLE GÜZELLİK SIRLARI
  • NİCE GÜZEL VE SAĞLIKLI ELLERE
  • SAÇLARIM DÖKÜLÜYOR DİYE ÜZÜLMEYİN
  • AZRA İLE EMRENİN AŞKI
  • MUTLULUK İÇİN DENEMEYE DEĞER
  • ABDUSSAMED
  • HUZUR İÇİN KÜÇÜK SIRLAR
  • ERKRKLER NEDEN EVLENMEK İSTEMEZ
  • AK Parti kapansın; Sümerbank açılsın!
  • VÜCUT GÜZELLİĞİ VE BAKIMI

    		•
    SAAT

    SAYAÇ
    SOND AK İKA
    KURA N
    ARAMA
    GAZE TELER
    SAĞL IK


    15/8/2008<>
    kategori: AKSİ FORUM


    4/8/2008<>


    9/7/2008<>
    kategori: ICTEN GELENLER


    7/7/2008<>
    kategori: Şiirler ve Rubailer

    15/8/2008 - AKSİ FORUM AÇILDI

    Yazan: by beyzadem

    KARDEŞLERİM!
    NACİZANE SIFIRDAN BİR FORUM SAYFASI AÇTIK.
    İÇERİK OLARAK HERŞEY SIFIR.KATKILARINIZI BEKLİYORUZ...
    ŞİMDİDEN GÖSTERECEĞİNİZ İLGİ VE ALAKANIZ İÇİN TEŞEKKÜR EDİYORUZ...

    http://forumaksi.forumup.com/?mforum=forumaksi
    Bağlantı

    4/8/2008 - ELİNİZİN ALTINDA OLMASI GEREKEN YAZILIMLAR

    Yazan: by beyzadem
    Tam Sistem Koruma YazılımLarı




    Anti-Vir Personal Edition Classic 7( 6.34.00.159)
    Panda Titanium Antivirus Plus Antispyware 2006 5.02
    Avast! Professional Edition 4.6.763 TÜRKÇE
    Avast! Home Edition Free 4.6.763 TÜRKÇE
    F-Prot Antivirus for Windows 3.16f
    AVG Anti-Virus Professional Single Edition 7.1.384 Build 729
    AVG Anti-Virus Free Edition 7.1.384 Build 729
    PC Tools AntiVirus 2.0 for Windows
    Dr.Web 4.33.2.02060 for Windows
    Zone Alarm with AntiVirus 6.1.744.001
    Sophos Anti-Virus 5.2.0
    Sophos Güncelleme Dosyası
    ClamAV 0.88-2
    BitDefender Professional Plus 9 Build 9.5
    BitDefender Free Editon 8.0
    CA eTrust EZ Antivirus 2005 7.0.7.7
    Kaspersky Anti-Virus Personal 6.0.0.299 Beta
    Kaspersky Anti-Virus Personal 5.0.527
    Kaspersky Anti-Virus Personal Pro 5.0.527
    McAfee VirusScan Professional Edition 9.0
    McAfee VirusScan 10.0.25 for Windows
    Norton AntiVirus for Windows 2006 Beta


    Anti-trojen yazılımLarı










    Tümce Çeviriciler













    Registry Mechanic 5.2.0.310(Bu yazılımlar arasından en sağlamı budur, tereddüt etmeden kullanabilirsiniz.)
    TweakNow RegCleaner Professional 2.6.7


    Dosya Kurtarma YazıLımLarı








    Bağlantı

    9/7/2008 - SEVGİLİ İNSANLIK ELMA DERSEM ÇIK

    Yazan: by beyzadem
    Sevgili İnsanlık,

    Senin gerçek halini en son, Sevgiliyle (as) beraber kol kola görmüşler. Merhamet, şefkat, hoşgörü ve sevgi de yanınızdaymış. Zaman zaman bir görünüp bir kaybolsan da o gün bu gündür hiç kimse görmemiş gerçek halini.

    Bir yerlerde saklanıyorsun, bunu biliyoruz. Koluna girecek dost yürekler arıyorsun belli ki ortaya çıkmak için. Belli ki bir hayli dargınsın bize.

    Sevgili İnsanlık,

    Biliyoruz ki şu yaşlı yeryüzü, senin en berrak halini Sevgilinin(sas) ışığıyla gördü. Daha önceleri de görülmüştün, Yusuf(as), Musa(as), İsa(as) ve birçok sevgi dostlarıyla. Ama hiç bu kadar güzel tecelli etmemiştin dünyamızda.

    Hep böyle defalarca saklanmışken, defalarca belirmiştin yeryüzünde. En son saklandığında yeryüzünde bir mağarada, Sevgiliyle (sas) inmiştin dağın zirvesinden insanların arasına. İnsanlar sana muhtaçtı çünkü, insanlar sana en fazla muhtaçtı. Ve O Sevgiliyle (sas) beraber, milyonlarca parçaya bölünerek yerleşmiştin yüreklere.

    Sevgili İnsanlık,

    İnsanlar zaten seni, Sevgilinin (sas) gözyaşlarında gördüler önce. Ve biz gözyaşlarıyla beslendiğini, gözyaşlarıyla büyüdüğünü biliyoruz yüreklerde. Ve biz; bir tarafının, bir gözü yaşlıyla sürgünde olduğunu da biliyoruz, şimdilerde.

    Sevgili İnsanlık,

    Şimdilerde sana o kadar muhtacız ki... Hangi mağaranın içinde, hangi kuyunun dibinde, hangi denizin ortasındadır diğer yarın, bilemiyoruz?

    Hani çocukluğumuzda; elma dersek çıkar, armut dersek çıkmazdın orta yere.

    Sevgili İnsanlık,

    Bugünlerde sana muhtacız. Sana en fazla muhtacız bugünlerde. Ne olur ortaya çık da göster bizlere gül cemlini. Ne olur bir gözü yaşlıyla in artık şehirlerimize. Ne olur karakışa dönmüş yüreklere bir sıcaklık getir. Masum bir çocuk edasıyla çağırıyoruz şimdi seni.

    Sevgili insanlık,

    Elma diyoruz, ne olur ortaya çık
    Sevgili İnsanlık,

    Nedendir bu yüreğimdeki inleyişler bilir misin? Bugün yine; acıyı vurmak isterken sapan taşlı çocuklar, acıyla vuruldular. Bugün yine, binlerce çocuğun ekmekleri elinden alındı. Bugün yine, yeni doğan binlerce bebeğin beşiğine borç senetleri iliştirildi. Ve bugün yine, siyah tenli çocuklar korkuyla baktılar beyaz tenli adamın elindeki silaha. Ve bugün yine, sen girmeyesin diye Filistin kentlerini tanklarla kuşattılar. Ve kuyulara betonlar döküldü ve mağaralar bombalandı ve denizler yakıldı sen dönmeyesin diye.

    Sevgili insanlık,

    Bir çocuk masumiyetiyle çağırıyoruz şimdi seni. Elma diyoruz, çık artık

    Sevgili insanlık,

    Akıllar senden uzaklaşmakta senin yokluğunda. Sen biliyorsun ki; sevgi, merhamet, şefkat ve gözyaşının eşlik etmediği bir akıl, et yığınından başka bir şey değildir.

    Şimdi, et yığınlarının inşa ettiği çelik paletler arasında ezilmektedir merhamet. Ve merhametin öldüğü bu dünya, kanlı bir dünya oldu. Ve gözyaşlarından mahrum bu dünya, kurak bir çöle döndü.

    Sevgili insanlık,

    Gözyaşları sendedir bunu biliyoruz artık. Elma diyoruz, ne olur ortaya çık

    Sevgili İnsanlık,

    Sen gittin; cimrilik, cehalet, kabalık, budalalık, enniyet, nefsniyet, şehvniyet boy verdi gönül vadilerinde. Ayrık otları gibi sardılar ruhları. Ve sevgi, bir kuş gibi uçup gitti beden kafeslerinden.

    Sen gittin; dertsizler dertlileri, sağlıklılar hastaları, zenginler fakirleri, sahipliler sahipsizleri unuttu. Sen gittin, büyük balıklar küçük balıkları yuttu. Sen gittin; benlikler nefislere kaptırıldı ve ruhların içi boşaldı. Ve benlikler, içi boşalmış ruhlara put olarak dikildi. Ve şimdi insanlar kendi benliklerinin firavunluğunu yaşıyorlar. Ve dünün putperestlerinden daha vahim bir durumdalar.

    Sevgili İnsanlık,

    Bizler de sensizlikten düşen payımızı aldık. Elma diyoruz, ne olursun çık artık

    Sevgili İnsanlık,

    Belki bir yetim yürekte büzülüp kaldın, belki başı okşanası masum bir çocuğun yüreğinde. Belki sürgün yemiş gönüllerin içine akıttığı gözyaşlarında saklısın, belki bir kutlunun hüzünlü yüreğinde.

    Yine insanların yüreğindesin, biliyoruz. Ve seni, kavminin Yunusu (as) araması gibi arıyoruz.

    Sevgili insanlık,

    Bir çocuk masumiyetiyle bir kez daha elma diyoruz. Ne olur, dön artık
    Bağlantı

    7/7/2008 - Ömer Hayyam(tüm dörtlükleri)

    Yazan: by beyzadem

     

    Ey özünün sırlarına akıl ermeyen;
    Suçumuza, duamıza önem vermeyen;
    Günahtan sarhoştum, ama dilekten ayık;
    Umudumu rahmetine bağlamışım ben.

    Büyükse de isyanım, kötülüklerim,
    Yüce Tanrı'dan umut kesmiş değilim;
    Bugün sarhoş ve harap ölsem de yarın
    Rahmete kavuşur elbet kemiklerim.

    Tanrım bir geçim kapısı açıver bana;
    Kimseye minnetsiz yaşamak yeter bana;
    Şarap içir, öyle kendimden geçir ki beni
    Haberim olmasın gelen dertten başıma.

    Rahmetin var, günah işlemekten korkmam;
    Azığım senden, yolda çaresiz kalmam;
    Mahşerde lutfunla ak pak olursa yüzüm
    Defterim kara yazılmış olsun, aldırmam.

    Derde gama yatkın yüreğime acı;
    Bu tutsak cana, garip gönlüme acı;
    Bağışla meyhaneye giden ayağımı,
    Kızıl kadehi tutan elime acı.

    Akıl bu kadehi övdükçe över;
    Alnından sevgiyle öptükçe öper;
    Zaman Usta'ysa bu canım nesneyi
    Hem yapar hem kırıp bin parça eder.

    Ey zaman, bilmez misin ettiğin kötülükleri?
    Sana düşer azapların, tövbelerin beteri.
    Alçakları besler, yoksulları ezer durursun:
    Ya bunak bir ihtiyarsın, ya da eşeğin biri.

    Her sabah yeni bir gün doğarken,
    Bir gün de eksilir ömürden;
    Her şafak bir hırsız gibidir
    Elinde bir fenerle gelen.

    Dünya dediğin bir bakışımızdır bizim;
    Ceyhun nehri kanlı göz yaşımızdır bizim;
    Cehennem, boşuna dert çektiğimiz günler,
    Cennetse gün ettiğimiz günlerdir bizim.

    Yaşamanın sırlarını bileydin
    Ölümün sırlarını da çözerdin;
    Bugün aklın var, bir şey bildiğin yok:
    Yarın, akılsız, neyi bileceksin?
    İçin temiz olmadıksan sonra
    Hacı hoca olmuşsun, kaç para!
    Hırka, tespih, post, seccade güzel;
    Ama Tanrı kanar mı bunlara?

    Var mı dünyada günah işlemeyen söyle:
    Yaşanır mı hiç günah işlemeden söyle;
    Bana kötü deyip kötülük edeceksen,
    Yüce Tanrı, ne farkın kalır benden, söyle.

    Felek ne cömert ne aşağılık insanlara!
    Han hamam, dolap değirmen, hep onlara.
    Kendini satmıyan adama akmek yok:
    Sen gel de yuh çekme böylesi dünyaya!

    Bilgenin yüreğinde her dilek,
    Anka kuşu gibi gizli gerek.
    Damla nasıl inci olur denizde:
    Sedefler içinde gizlenerek.

    Ovada her kızıl lalenin teni
    Bir padişahın kanıyla beslendi.
    Yerden biten şu mor menekşe yok mu?
    Bir güzelin yanağındaki bendi.

    Mal mülk düşkünleri rahat yüzü görmezler,
    Bin bir derde düşer, canlarından bezerler.
    Öyleyken, ne tuhaftır, yine de övünür,
    Onlar gibi olmayana adam demezler.

    Gül verme istersen, diken yeter bize.
    Işık da vermezsen, ateş yeter bize.
    Hırka, tekke, post most olasa da olur,
    Kilise çanları bile yeter bize.

    Beni özene bezene yaratan kim? Sen!
    Ne yapacağımı da yazmışın önceden.
    Demek günah işleten de sensin bana:
    Öyleyse nedir o cennet cehennem?

    İnsan bastığı toprağı hor görmemeli:
    Kim bilir hangi güzeldir, hangi sevgili.
    duvara koyduğun kerpiç yok mu, kerpiç?
    Ya bir Şah kafasıdır, ya bir vezir eli!

    Hak er geç cimrilerin hakkından gelir;
    Cehennem ateşleri onlar içindir.
    Ne der, dili inciler saçan Muhammet:
    Cömert gavur cimri müslümandan yeğdir.

    Varlığın sırları saklı, benden;
    Bir düğüm ki ne sen çözebilirsin, ne ben.
    Bizimki perde arkasında dedi-kodu:
    Bir indi mi perde, ne sen kalırsın, ne ben.

    Bir geldi mi derin ölüm uykusu,
    Biter bu dünyanın dedi-kodusu.
    Ölenden bir haber bekler insanlar:
    Ne söylesin? Bilmez ki ne olduğunu!

    Yel eser, umutlar savrulur gider;
    Sensiz, bensiz kalır bağlar bahçeler;
    Altın gümüş nen varsa harcamaya bak!
    Ölür gidersin, düşmanın gelir yer.

    Sevgili, seninle ben pergel gibiyiz:
    İki başımız var, bir tek bedenimiz.
    Ne kadar dönersem döneyim çevrende:
    Er geç baş başa verecek değil miyiz?

    Dünyada akla değer veren yok madem,
    Aklı az olanın parası çok madem,
    Getir şu şarabı, alsın aklımızı:
    Belki böyle beğenir bizi el alem!

    Ferman sende, ama güzel yaşamak bizde:
    Senden ayığız bu sarhoş halimizde.
    Sen insan kanı içersin, biz üzüm kanı:
    İnsaf be sultanım, kötülük hangimizde?

    Bu dünyadan başka bir dünya yok, arama;
    Senden benden başka düşünen yok, arama!
    Vaz geç ötelerden, yorma kendini:
    O var sandığın şey yok mu, o yok arama!

    Şu serviyle süsen neden dillere destan?
    Neden hep onlara benzetilir hür insan?
    Birinin on dili var, boşboğazlık etmez,
    Ötekinin yüz eli var el açmaz, ondan!

    Benim halimden haber sorarsan,
    Bir çift sözüm var sana, yürekten:
    Sevginle gireceğim toprağa,
    Sevginle çıkacağım topraktan.

    Şu dünyada üç beş günlük ömrün var,
    Nedir bu dükkanlar, bu konaklar?
    Ev mi dayanır, bu sel yatağına?
    Bu rüzgarlı yerde mum mu yanar?

    Dün geldi: Nedir aradığın? dedi bana:
    Bensem, ne bakarsın o yana bu yana?
    Kendine gel de düşün, içine iyi bak:
    Ben senim, sen ben; aranıp durma boşuna!

    Sabah doldu göklere mavi mavi;
    Doldur, ışık döker gibi, kaseyi!
    Acı olmasına acıdır şarap:
    Ama gerçek acıdır demezler mi?

    Adam olduysan hesap ver kendine:
    Getirdiğin ne? Götüreceğin ne?
    Şarap içersem ölürüm diyorsun:
    İçsen de öleceksin, içmesen de!

    Camiye gittim, ama Allah bilir niye:
    Ne namaz kılmaya, ne dua etmeye.
    Eskiden bir kilim aşırmıştım camiden:
    O eskidi gittim yenisini yürütmeye.

    Kimi dinde imanda buldu yolu
    Kimi akıl, bilim yolunu tuttu.
    Derken ses geldi karanlıklardan:
    Gafiller! Doğru yol ne odur, ne bu!

    Her gece aklım dalar gider engine.
    Ağlarım, inciler dolar eteğime.
    Sevdalıyım, şarap dayanmıyor bana:
    Kafam baş aşağı çevrik bir tas mı ne!

    Dünya ne verdi sana? Hep dert, hep dert!
    Güzel canın da bir gün elbet.
    Toprağında yeşillikler bitmeden
    Uzan yeşilliğe, gününü gün et.

    Şarap sen benim günüm güneşimsin!
    Öyle bir dolsun ki seninle içim.
    Bir bildik görünce beni sokakta:
    Ne o şarap nereye böyle? desin.

    Ben ne camiye yararım, ne hayvana!
    Bir başka hamur benimki, başka maya.
    Yoksul gavur, çirkin orospu gibiyim:
    Ne din umrumda, ne cennet, ne dünya!

    Bir kuş gördüm yüce Tus kalesinde,
    Keykavus'un kafa tası pençesinde.
    Sorup duruyor kafaya: Hani? Nerde?
    Adamların, davun dümbeleğin nerde?
    Şu testi de benim gibi biriydi;
    O da bir güzele vurgun, dertliydi.
    Kim bilir, belki boynundaki kulp da
    Bir sevgilinin bem beyaz eliydi.

    İnciyi isteyen dalgıç olacak;
    Varı yoğu dosta verip dalacak.
    Canı avucunda, nefesi göğsünde:
    Ayağı baş olacak, başı ayak!

    Girme şu alçakların hizmetine:
    Konma sinek gibi pislik üstüne.
    İki günde bir somun ye, ne olur!
    Yüreğinin kanını iç de boyun eğme.

    Bir taş bulamazsın ki Doğu ovalarında
    Küfretmesin bana da, benim zamanıma da
    Yüz adım yürü bak, bir dertli insan görürsün:
    Bunalmış, otura kalmış yolun kenarında.

    Güneş attı göğe sabah kemendini:
    Aydınlık padişahı atına bindi.
    İçin! için! diye bağırdı dört yana
    Canım sabah şarabının müezzini.

    u kadeh bir bedendir, cana gebe!
    Bir yasemindir, erguvana gebe!
    Hayır; yanlış; ne odur şarap ne bu:
    Bir sudur, bir su ki yangına gebe!

    Gökte bir öküz varmış, adı Pervin;
    Bir öküz de altındaymış yerin.
    Sen asıl iki öküz arasında
    Tepişmesine bak şu eşeklerin!

    Ne bilginler geldi, neler buldular!
    Mumlar gibi dünyaya ışık saldılar.
    Hangisi yarıp geçti bu karanlığı?
    Birer masal söyleyip uyuya kaldılar.

    Bir sır daha var, çözdüklerimizden başka!
    Bir ışık daha var, ışıklardan başka.
    Hiç bir yaptığınla yetinme, geç öteye:
    Bir şey daha var bütün yapıtlardan başka.

    Bir damla şarap ver Çin senin olsun;
    Bir yudumu bütün dinlerden üstün.
    Söyle, ne var dünyada şaraptan hoş?
    O acıya tatlılar feda olsun.
    Biz gerçekten bir kukla sahnesindeyiz:
    Kuklacı Felek usta, kuklalar da biz.
    Oyuna çıkıyoruz birer, ikişer ikişer;
    Bitti mi oyun, sandıktayız hepimiz.

    Dünya üç beş bilgisizin elinde;
    Onlarca her bilgi kendilerinde.
    Üzülme; eşek eşeği beğenir:
    Hayır var sana "kötü" demelerinde.

    Dedim: artık bilgiden yana eksiğim yok;
    Şu dünyanın sırına ermişim az çok.
    Derken aklım geldi başıma, bir de baktım:
    Ömrüm gelip geçmiş, hiç bir şey bildiğim yok.

    Cennette huriler varmış, kara gözlü;
    İçkinin de ordaymış en güzeli.
    Desene biz çoktan cennetlik olmuşuz:
    Bak, bir yanda şarap, bir yanda sevgili.

    Sen sofusun, hep dinden dem vurursun;
    Bana da sapık, dinsiz der durursun.
    Peki, ben ne görünüyorsam oyum:
    Ya sen? Ne görünüyorsan o musun?

    Varlık yokluk derdini aklından sil;
    Bırak öteleri de kendini bil.
    Doldur şarabı, geniş bir nefes al:
    Kaç nefes alacağın belli değil.

    Bir elde kadeh, bir elde Kuran;
    Bir helaldir işimiz, bir haram.
    Şu yarım yamalak dünyada
    Ne tam kafiriz, ne tam müslüman!

    Ey kör! Bu yer, bu gök, bu yıldızlar boştur boş!
    Bırak onu bunu da gönlünü tut hoş!
    Şu durmadan kurulup dağılan evrende
    Bir nefestir alacağın, o da boştur boş!

    Leyla isteyen kişi Mecnun olmalı;
    Kendinden de, dünyasından da geçmeli.
    Sevenlerin sofrasına çağrılınca
    Ben körüm, ben dilsizim demeli.

    Öldürmek de, yaşatmak da senin işin;
    Bu dünyayı gönlünce düzenleyen sensin.
    Ben kötüyüm diyelim, kimde kabahat?
    Beni böyle yaratan sen değil misin?

    Ben kadehten çekmem artık elimi;
    Tutmam senin kitabını, minberini.
    Sen kuru bir sofrasın, ben yaş bir sapık:
    Cehennemde sen mi iyi yanarsın, ben mi?

    Eşi dostu verdik birer birer toprağa;
    Kiminden bir taş bile kalmadı ortada.
    Sen, yorgun katır, hala bu kalleş çöldesin:
    Sırtında bunca yük, yürü bakalım hala.

    Gözüm, kör değilsen, bunca mezarı gör;
    Dünyayı saran yalan dolanları gör;
    Krallar, padişahlar çürüyüp gitmiş:
    Ela gözlerine kurt dolanları gör!

    Felek doğruyu eğriyi tartaydı,
    Her işine güzel demek kolaydı.
    Böyle özü doğruluk olaydı?
    Evrenin özü doğruluk olaydı?

    Duman değil mi dünya mutfağında payın?
    Öyleyse ha olmuşsun ha olmamışsın.
    Senin zorunsa sermayeden yememek:
    Bekle, bekle de başkası yesin yarın.

    Bayram geldi; işimiz iştir bu aralık;
    Horoz kanı gibi şarap bollaşır artık.
    Gel gelelim eşekler de boş gezer şimdi:
    Oruç gemi ağızlarından çıkar, yazık!

    Hep arar dururdum, dünyaya geleli,
    Alın yazısı, cenneti, cehennemi.
    Hocam kesti attı, sağlam bilgisiyle:
    Alın yazısı, cennet cehennem sende, dedi.

    Yarım somunun var mı? Bir ufak da evin?
    Kimselerin kulu kölesi değil misin?
    Kimsenin sırtından geçindiğin de yok ya?
    Keyfine bak: en hoş dünyası olan sensin.

    Bahar geldi; başka şey istemem kafamda;
    Hele akla hiç yer vermem bahar soframda;
    Şarap, seninleyim bu mevsim, koru beni:
    Söğüt ağacı, sen de ser gölgeni altıma.

    Tanrı, "cennette şarap içeceksin" der;
    Aynı tanrı nasıl şarabı haram eder?
    Hamza bir Arab'ın devesini öldürmüş:
    Şarabı yalnız ona haram etmiş peygamber.
    Nerde yüreği tertemiz uyanık insan?
    Nerde güzel düşünceler ardında koşan?
    Herkes kendi kafasının kulu kölesi:
    Hangi Tanrının kulu, nerde o kahraman?

    Kim için bu yerler gökler? Bizim için.
    Biz görüş cevheriyiz akıl gözünün
    Evren bir yüzük gibiyse çepeçevre
    İnsan, taşında bir nakış o yüzüğün.

    Yüce varlık bize bir beden verince
    Sevmesini öğretti her şeyden önce
    Sonra şu delik deşik yüreğimize
    Mana incileri sakladı binlerce.

    Niceleri geldi, neler istediler;
    Sonunda dünyayı bırakıp gittiler;
    Sen hiç gitmeyecek gibisin, değil mi?
    O gidenler de hep senin gibiydiler.

    Vakit geldi, dünya yeşiller giyecek;
    Ağaçlara Musa'nın eli değecek,
    Kuru tohumlara İsa'nın nefesi;
    Gözler açıp buluta çevrilecek.

    Gerçek eren içinde kir tutmayandır;
    Varlığını korkusuzca hiçe sayandır;
    Bu topraklar üstünde en temiz kişi
    Sağlığında toprak kesilmiş olandır.

    Ey can, sana aklı niçin vermiş veren?
    Kendini bil, yolunu bul yitip gitmeden.
    Baykuş gibi ne gezersin viranelikte,
    Yerin akdoğan gibi sultanın emrindeyken?

    Onlar ki kurtulamaz ikiyüzlülükten
    Canı ayırmaya kalkarlar bedenden;
    Horoz gibi tepemde testere olsa
    Aklımın kafasını keser atarım ben.

    Bir yanarım Tanrı özlemiye Musa gibi;
    Bir ölürüm murada ermeden Yahya gibi;
    Yarı gökte kalırım hep bir iğne yüzünden
    Hep bir başka derdin terzisiyim İsa gibi.

    Dert çekme boşuna, hep gül de yaşa;
    Zulüm yolunda hakkı bul da yaşa;
    Sonu yokluk madem bu dünyamızın
    Yok bil kendini, özgür ol da yaşa.
    Ramazan ayı bu yıl da geldi yine;
    Vurdu bukağıyı aklın bileğine;
    Tanrım bu halka bir gaflet ver de bari
    Ramazanı Şevval sansınlar bu sene.

    Ey doğru yolun yolcusu, çaresiz kalma;
    Çıkma kendinden dışarı, serseri olma;
    Kendi içine sefer et erenler gibi:
    Sen görenlerdensin, dünya seyrine dalma.

    Duru sudan daha temizdir benim sevgim;
    Sevgiyle bu oynayış da hakkımdır benim;
    Halden hale girer başkalarında sevgi:
    Neyse hep odur benim sevgim ve sevgilim.

    Dünya padişahın, kayserin, hakanın olsun;
    Cehennem kötünün, cennet iyinin olsun;
    Tesbih meleklerin olsun, temizlik Rızvan'ın:
    Sevgili bizim olsun, canı canımız olsun.

    Ey güzel, sen ki bana derdi derman edensin;
    Şimdi: "Çekil önümden" diye ferman edersin;
    Senin yüzün canımın kıblesi olmuş bir kez;
    Ne yapsın, kıble mi değiştirsin bu can dersin?

    Şarap iç adın silinip gitmeden dünyadan;
    Şarap kasveti, karanlığı giderir candan;
    Güzellerin saçını çözüp dağıtmaya bak
    Neylesin, netsin bu can, kıble mi değiştirsin?

    Bizim şarap içmemiz ne keyfimizden,
    Ne dine, edebe aykırı gitmemizden;
    Bir an geçmek istiyoruz kendimizden:
    İçip içip sarhoş olmamız bu yüzden.

    Biliyorum varlığın, yokluğun dış yüzünü;
    Yükselmenin de alçalmanın da içyüzünü;
    Ne çıkar öte yanını da bilsem feleğin:
    Bezmişim bilgiden, atmışım her türlüsünü

    Baharlar yazlar gider, kara kış gelir;
    Varlığın yaprakları dürülür bir bir;
    Şarap iç, gam yeme; bak ne demiş bilge:
    Dünya dertleri zehir, şarap panzehir.

    Gülün yüzünde çiy tanesi nevruzun ne hoş;
    Yeşillikte canı aydınlatan yüzün ne hoş;
    Geçmiş gitmiş gün üstüne ne söylesen boş:
    Bırak dünü, hoş et gönlünü, bak bugün ne hoş.
    Bilgisizliğimi sundum durdum aleme;
    Bir yoksulluk karanlığı çöktü gönlüme;
    Utandım günahımdam, müslümanlığımdan:
    Bundan böyle zünnar takacağım belime.

    Bir su, bir damla suymuşuz, bele düşmüşüz;
    Şehvet ateşiyle dışarı savrulmuşuz;
    Yarın yel savuracak toprağımızı:
    İçelim, hoş geçsin üç nefeslik ömrümüz.

    Bahtımın kökü yeşerip dal budak da verse
    Eğretidir bu ömür diye giydiğin elbise;
    Mıhlar gevşek bir gölgeliktir beden çadır,
    Pek dayanma sakın ne kadar sağlam da görünse.

    Ben de geçtim gittim bu zulüm yurdundan,
    Elimde yelden başka bir şey kalmadan;
    Ama var mı, ölümüme sevinip de
    Ecelin şaşmaz tuzağından kurtulan?

    Orucumu yiyorsam ramazanda
    Mübarek aydan habersizim sanma:
    Çileden gece oluyor da gündüzüm
    Sahura kalkıyorum gün ortasında.

    Yılan gibi taşa girsen de, Saki,
    Sızar ecelin suyu bulur seni;
    Bu dünya toprak, Saki, türkü söyle;
    Bu soluk bir yel, şarap ver, Saki.

    Gönül Bijen'i kuyu gibi gam zindanında;
    Akıl Sührab'ı ölmüş derdinin sayvanında;
    Dünya Siyavuş'unun öcünü almak için
    Gam, Rüstem'in Turan gibi gönlünü talanda.

    Ey yanağı ağustos gülünü bastıran;
    Ey yüzü Çin güzellerini kıskandıran;
    Bakışı Babilşahını büyüde yenip
    Elinde at, fil, ruh, ferz, baydak bırakmayan.

    Elimde olsa dünyayı küçümserdim;
    İyisine de kötüsüne de yuh çekerdim;
    Daha doğrusu bu aşağılık yere
    Ne gelirdim, ne yaşardım, ne ölürdüm.

    Şarap iç, bire birdir derde tasaya;
    Ne bu dünya kalır, ne öteki dünya.
    Ne serin ateştir o, ne can dolu su:
    Çabuk ol, bulup içemezsin mezarda.
    Felek, delik deşik ediyorsun yüreğimi;
    Yırtıyorsun ikide bir sevinç gömleğimi,
    Esen yelleri ateş ediyorsun bana;
    Çamura çeviriyorsun içeceğimi.

    Haram, acı, kötü derler canım şaraba:
    Oysa ne hoş şey, hele bir güzel sunarsa;
    İçin bakın; hem doğrusunu isterseni,
    Haram dedikleri her şey hoş galiba!

    Dedim ben artık kızıl şarabı içmem;
    Üzümün kanıymışbu, ben kan dökmek istemem.
    Gün görmüş aklım şaşırdı: Sahi mi? dedi;
    Yok canım, şaka, ben nasıl içmem!

    Sen bu dünyanın sırlarına eremezsin;
    Erenlerin dilini de söktüremezsin;
    İyisi mi iç şarabı, cennet et bu dünyayı:
    Öbür cennette ya girer, ya giremezsin.

    Bulut geldi; lalede bir renk bir renk!
    Şimdi kızıl şarap içmemiz gerek.
    Şu seyrettiğin serin yeşillikler
    Yarın senin toprağında bitecek.

    İki batman şarap, bir buğday ekmeği;
    Bir koyun budu, bir de ay yüzlü sevgili;
    Daha ne istenir bilmem şu dünyada:
    Padişah daha iyisini bulabilir mi?

    Dünyaları değişmem kızıl şaraba;
    ay da ondan sönük; çoban yıldızı da.
    Şarap satanların aklına şaşarım:
    Ondan iyi ne var alınacak dünyada?

    İnsan son nefese hazır gerekmiş:
    Nasıl ölürse öyle dirilecekmiş.
    Biz her an şarap ve sevgiliyleyiz:
    Böylece dirilirsek işimiz iş.

    Biz de çocuktuk, bir şeyler öğrendik;
    Bildiklerimizle övündük, eğlendik.
    Şu oldu, bu oldu da ne oldu sonra?
    Bir bulut gibi geldik, yel gibi geçtik.

    Hayyam bilgelik çadırları dokudu;
    Sonra dert potasında yandı kül oldu.
    Bir pula satıldı kader çarşısında,
    Ölüm celladı geldi, boynunu vurdu.
    Dostum, gel yarına kanmayalım biz;
    Günümüzü gün edelim ikimiz.
    Yarın çekip gettik mi şu konaktan
    Yedi bin yıl önce gidenlerleyiz.

    Ömrümüzden bir gün daha geldi geçti;
    Derede akan su, ovada esen yel gibi.
    İki gün var ki dünyada, bence ha var ha yok:
    Daha gelmemiş gün bir, geçmiş gün iki.

    Tanrı, ışığıyla doldu can gözüme;
    Bu dünyadan o dünyadan bana ne!
    Gönlüm ter gibi çıkıp bedenimden
    Karıştı varlığın denizlerine.

    Gönül, her an sevdiğinin kapısında ol;
    Her istediğini onda ara, onda bul.
    Aşk tavlasında hileye kaçma kalleşçe:
    Koy canını ortaya, soyulursan soyul.

    Sarhoş oldum mu aklım azalır;
    Ayıldım mı sevincim dağılır.
    Ne sarhoş, ne ayık bir hal var ya?
    En güzeli öyle yaşamaktır.

    Sevgili, sırlarına eren gönül nerde?
    Sözlerinin tekini duyan kulak nerde?
    Gece gündüz serilirsin de karşımıza:
    Yüzünü bir kez gören mutlu göz nerde?

    Dert içinde sevinci bul da yaşa;
    Haksız düzende haklı ol da yaşa;
    Sonu nasıl olsa yokluk dünyanın,
    Varından yoğundan kurtul da yaşa.

    Açılmaz kapıları açmanız mı gerek?
    Dünyada insanca yaşamanız mı gerek?
    Bırak öyleyse iki dünyayı birden:
    Ey ölü canlılar, canlar uyanık gerek!

    Dün özledim de seni coştum birden bire;
    Çıktım senin yerin dedikleri göklere.
    Bir ses yükseldi ta yukarıda, yıldızlardan:
    Gafil, dedi; bizde sandığın Tanrı sende!

    Bir testici gördüm, çamur içindeydi:
    Ayağı çarkında, elinde bir testi;
    Testinin başında bir yoksulun ayağı
    Kulpunda bir padişahın kellesi.

    Bir testi aldım çarşıdan ucuza;
    Gizli gizli neler anlattı bana;
    Bir şahdım, dedi; altın kupam vardı;
    Şimdi neyim? Testi oldum şaraba.

    Bilmem, ne sayar durursun bir, iki;
    Ha bir olmuş, ha yüz bin fark etmez ki
    Çal sazını, sonun bir avuç toprak,
    Şarap ver, bir esip gitmedir bizimki.

    Kambur Felek, sen ne konaklar yıka geldin;
    Kin beslersin bize, zulüm eski adetin.
    Şu kara toprağın göğsünü bir yarsalar,
    Ne inciler yatar içinde bilir misin?

    Yoksul, dertli gönlüm arar sevgilisini;
    Aklı gelmez başına, yer kendi kendini.
    Bana sevgi şarabını sundukları gün
    Kana boyamışlar varlık kadehimi.

    Ha Belh'te ölmüşsün, ha Bağdat'ta hepsi bir;
    Kadeh doldu mu, acı da olsa içilir.
    Keyfine bak; çok aylar doğmuş batmış sensiz;
    Sensiz daha çok ayların ondördü gelir.

    Gönlümün dilediği gül yüzüne bakmak;
    Elimin özlediği kadehi kavramak.
    Her zerrem nasibini almalı dünyadan
    Yarın güle kavuşturmadan beni toprak.

    Behram'ın şarap içtiği orman köşkünde
    Bir tilki yavrulamış, bir ceylan keyfinde.
    Ömrünce yaban eşeği avlamış Behram:
    Mezar da Behram'ı avlamış günün birinde.

    Ben bıyıkları süpürge etmişim meyhanede:
    Hayırmış, şermiş bırakmışım ikisini de.
    İki dünyayı karpuz gibi önüme koysalar
    Ne birine metelik veririm, ne ötekine.

    Padişah ol, yokluk halkasına gir de;
    Yıkan, kirin pasın kalmasın gönülde.
    Meyhaneye ermeğe gelince biri
    Kendini bil de ne yaparsan yap de.

    Toprakla karışıp bulanmamış bir can
    Sana konuk geldi bir temiz dünyadan.
    Otur, bir kadeh şarap iç kendisiyle,
    Sana iyi geceler deyip kaçmadan.

    Ne yazık, pişmiş ekmek çiğlerin elinde;
    Ne yazık, çeşmeler cimrilerin elinde.
    O canım Türk güzeli kömür gözleriyle,
    Çaylakların, uğruların, eğrilerin elinde.

    Dünyaya geldiler, coşup taştılar;
    Güldüler, eğlendiler, anlaştılar;
    Bir kadehte sızıverdiler bir gün
    Ölüm uykusunda kucaklaştılar.

    Bilir misin, yüceler yücesi Tanrı,
    Şarap ne zaman çoşturur içenleri?
    Pazar, pazartesi, salı, çarşamba, perşembe,
    Bir de cuma, cumartesi günleri.

    Yaşamak elindeyken bugüne bugün,
    Ne diye bırakır, yarını düşünürsün?
    Geçmiş, gelecek, kuru sevda bütün bunlar;
    Kadrini bilmeğe bak avucundaki ömrün.

    Toprak olup gitmişlere sorarsan
    Ha gavur olmuşsun ha müslüman.
    Kimler bu dünyada eğlenmemişse
    Ötekinde yalnız onlar pişman

    Ey garip kuş! Bu yıldızlar darı sana;
    Elest günü canı sen verdin insana.
    Dünyayı gören büyülü bir kadeh varmış:
    O kadeh sende, başka yerde arama.

    Bu zamanda az dostun oldun, daha iyi.
    Herkesle uzaktan hoş beş edip geçmeli.
    Can gözünü açınca görüyor ki insan
    En büyük düşmanıymış en çok güvendiği.

    Feleği döndürebilir misin muradınca?
    Ne çıkar gök yedi kat değil sekiz katsa?
    Er geç toprağa karışıp gidecek gövdeni
    Ha ovada kurt yemiş, ha mezarda karınca.

    Bak, gül yeşiller, sevinçler içinde;
    Arar bulamazsın gelecek perşembe.
    İç şarabını, gül kokla, yeşil topla:
    Toprak oluvermeden gül de yeşil de.

    İnsan çeker çeker de sonra hür olur;
    İnci sedef zindanlarda yuğrulur.
    Paran pulun yoksa bugün, sağlık olsun:
    Bugün boş duran kadeh yarın doludur

    Gençlik bir kitaptı, okuduk bitti;
    Canım bahar geçti çoktan, kış şimdi.
    Hani sevincin, o cıvıl cıvıl kuş?
    Nasıl, ne zaman geldi, nasıl gitti?

    Her gün biri çıkar, başlar ben, ben demeğe,
    Altınları gümüşleriyle övünmeğe.
    Tam işleri dilediği düzene girer:
    Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye.

    Can verinceye dek bu çorak yerde
    Dertten başka ne geçer ki eline?
    Ne mutlu çabuk gidene dünyadan;
    Hele bu dünyaya hiç gelmeyene!

    Yerleri yapmış, gökleri kurmuşsun ama,
    Sensin bunca gönülleri yakıp yıkan da.
    Ne kızıl dudakları, ne altın saçları
    Altmışın süprüntüler gibi kara toprağa.

    Dostum, olan olmuş, vahlanma boşuna;
    Dünyayı kara zindan etme başına.
    Yaşamana bak, elinden tek gelen bu:
    Olacakları danışan var mı sana?

    Sevgilim, ömrü derdim gibi bitmeyesi,
    Bu sabah bütün cömertliği üstündeydi.
    Bir göz atıverdi bana geçip giderken:
    İyilik et denize at mı demek istedi?

    Gül de şarab da bilene güzel gelir;
    Sarhoş olmayan için sarhoşluk nedir?
    Cebi boş gönlü dolu olmayan kişi
    Her şeyden geçmenin tadını ne bilir?

    Yapma diyorsun; yapmamak elimde mi?
    Sen al demişin; nasıl çekerim elimi?
    Hem yap hem yapma demek seninki bana
    İnsaf: Kadeh devrilir de dolu kalır mı?

    Bu dünya iki kapılı bir han,
    Girdi mi dertlere düşer insan.
    Tanınmadan yaşamak en iyisi:
    Elinde olsa da hiç doğmasan.

    Kim görmüş o cenneti, cehennemi?
    Kim gitmiş de getirmiş haberini?
    Kimselerin bilmediği bir dünya
    Özlenmeye, korkulmaya değer mi?

    Ne mutlu adı sanı bilinmeyene;
    İpeklere, kürklere bürünmeyene;
    Anka gibi iki dünyadan da geçip
    Bu viranede baykuşa dönmeyene.

    Yok olmamış varlık var mı bir tek?
    Herşey bir gün, dağılıp gidecek.
    Öyleyse vara yoğa ne bakarsın?
    En iyisi yoku var, varı yok bilmek.

    Sevgili, bir başka güzelsin bugün;
    Ay gibisin, pırıl pırıl gülüşün.
    Güzeller bayram günleri süslenir:
    Seninse bayramları süsler yüzün.

    Öldük, dünyayı şaşkın bırakıp gittik;
    Yüzlerce incimiz vardı delinmedik.
    Sersemliği yüzünden bilgisizlerin
    Renk renk düşünceler kaldı söylenmedik.

    Kendimden geçtikçe gelirim kendime,
    Alçalırım çıktıkça yüksek yerlere.
    En garibi, içmeden sarhoşum da ben,
    Ayılırım her kadehi devirdikçe.

    Ben içerim, ama sarhoşluk etmem:
    Kadehten başka şeye el uzatmam.
    Şaraba taparmışım, evet, taparım:
    Ama senin gibi kendime tapmam.

    Şeyh fahişeye demiş ki: - Utanmaz kadın;
    Her gün sarhoşsun, onun bunun kucağındasın.
    Doğru, demiş fahişe, ben öyleyim; ya sen?
    Sen bakalım şu göründüğün adam mısın?

    Dün gece usul boylu sevgilim ve ben,
    Bir kıyıda gül rengi şarap içerken;
    Sedefli bir kabuk açıldı karşımızda;
    Sabah müjdecisi çıkıverdi içinden.

    Dinle dinsizliğin arası bir tek soluk;
    Düşle gerçeğin arası bir tek soluk.
    Aldığın her soluğun değerini bil
    Bütün yaşamak macerası bir tek soluk.

    Bir put demiş ki kendine tapana:
    Bilir misin niçin taparsın bana?
    Sen kendi güzelliğine vurgunsun:
    Ben ayna tutar gibiyim sana.

    Biz aşka tapanlarız, müslüman değil;
    Cılız karıncalarız, Süleyman değil;
    Biz eskiler giyen benzi soluklarız:
    Pazarda sırma satan bezirgan değil.

    Nerdesin? Sana baş kaldırmışım işte;
    Karanlık içindeyim, ışığın nerde?
    Cenneti ibadetle kazanacaksam
    Senin ne cömertliğin kalır bu işde?

    Gerçek erenlere güzel çirkin, hepsi bir;
    Sevenler için cennet, cehennem, hepsi bir;
    Kendini veren ha ipekli giymiş, ha çul;
    Yastığı ha pamuk olmuş ha diken, hepsi bir.

    Yıllar günler gibi geçti gider;
    Nerde o eski dertler, sevinçler?
    Belaya aldırmaz aklı olan:
    Be da her şey gibi geçer, der.

    Dünyayı allar pullar boyarlar gözünü;
    Aklı olan hor görür süsünü püsünü.
    Kimler geldi gitti, kimler gelip gidecek:
    Al gitmeden alacağını, doyur gönlünü.

    Şarap mimarıdır yıkık gönüllerin
    Süzülmüş, tertemiz canı üzümlerin.
    Neden şer demişler bu hayırlı suya?
    Siz bana bu şerden üç dört kase verin.

    Aşk bir beladır, ama Tanrıdan gelme;
    Halk neden karşı kor Tanrı emrine?
    Bize herşeyi yaptıran kendi madem,
    Kulu sorguya çekmenin alemi ne?

    Dert de neymiş? O mu bizi ağlatacak?
    O mu sevinç bayrağımızı yırtacak?
    Gelin, atalım şunu gönül yurdundan:
    Yoksa içimizde fitne çıkartacak.

    Sensiz camide, namazda işim ne?
    Seninle buluşma yerim meyhane.
    Benim sevmem de böyle, yüce Tanrı:
    İstersen kaldır at cehennemine.

    Hep bir çember, dolanıp durduğumuz!
    Ne önümüz belli, ne sonumuz.
    Kim varsa bilen, çıksın söylesin:
    Nerden geldik? Nereye gidiyoruz?

    Bizi bizden alan şaraba gönül verdik;
    Coşup taştık; yerden kopup göklere erdik.
    Tenden bedenden soyunuverdik sonunda
    Topraktan gelmiştik, yine toprağa girdik.

    Tepemizde dönüp duran gökler
    Büyücünün fanusu gibidirler:
    Güneş bu fanus içinde lamba,
    Biz de gelip geçen görüntüler.

    Bir rint gördüm, binmiş dünya denen kır ata;
    Aldırmıyor dine, islama, şeriata;
    Ne hak dinliyor, ne hakikat, ne marifet:
    Gelmiş mi böylesi kahraman kainata?

    Kimi gizlenir, kimselere görünmezsin;
    Kimi renk renk dünyalarda görünür yüzün
    Kendi kendinle sevişmek bu seninki:
    Çünkü seyreden sen, seyredilen de sensin.

    Yüzümde pırıl pırıl sevinç gördüğün gün,
    Nice konakları yıkılmıştır gönlümün.
    Dalgıçsan dal gözlerimin denizine, bak:
    Dibinde mahzun bir deniz kızı görürsün.

    Seni kuru sofraların softası seni!
    Seni cehenneme kömür olası seni!
    Sen mi Hak' tan rahmet dileyeceksin bana?
    Hakka akıl öğretmek senin haddine mi?

    Önce kendine gel, sonra meyhaneye;
    Kalender ol da gir kalenderhaneye.
    Bu yol kendini yenmişlerin yoludur:
    Çiğsen başka bir yere git eğlenmeye.

    Şarap içip güzel sevmek mi daha iyi,
    İki yüzlü softaları dinlemek mi?
    Sarhoşla aşık cehenneme gidecekse,
    Kimselerin göreceği yoktur cenneti.

    En büyük söz Kuran bile
    Arada bir okunur besmeleyle.
    Kadehteyse öyle bir ayet var ki
    Okur insan her zaman, her yerde.

    Neylesem bu benim iç kavgalarımla?
    Pişmanlığım, kendime düşmanlığımla?
    Sen bağışlasan da ben yerim kendimi:
    Neylesem bu yüzkaram, bu utancımla?
    Kalk sevinç dolduralım garip gönüle
    İçelim doğan güne karşı bülbülle
    Yırtalım biz de gömleği aşık gülle
    Verelim çiçekler gibi ömrü yele.

    Aklı olan paraya değer vermez,
    Ama parasız dünya da çekilmez;
    Eli boş menekşe boynunu büker,
    Gül altın kasede gülmezlik etmez.

    Bir damla şarap Tus saraylarına bedel,
    Keykubad'ın Keykavus'un tahtından güzel
    Sabaha karşı aşıkların iniltisi
    İki yüzlü softanın ezanından güzel.

    Bedenindeki et, kemik, sinir kaldıkça,
    Dünyadaki yerini bil, kendinden şaşma.
    Düşman Zaloğlu Rüstem olsa ger göğsünü,
    Dostun Karun olsa iyilik altında kalma.

    Yerin dibinden yıldızlara dek
    Ermediğimiz sır kalmadı pek,
    Her düğümüçözmüş insanoğlu;
    Ecel düğümünü var mı çözecek?

    Sevgiyle yuğrulmamışsa yüreğin
    Tekkede, manastırda eremezsin.
    Bir kez gerçekten sevdin mi dünyada
    Cennetin, cehennemin üstündesin.

    Bu evren her gece ne gömlekler diker!
    Kimini gelen, kimini giden giyer.
    Her gün nice sevinçlerle dolar dünya,
    Nice dertler toprağa karışır gider.

    Şarap benlik kaygusu bırakmaz sende
    Çözülmedik bir düğüm kalmaz beyninde
    İblis bir kadeh şarap içmiş olaydı,
    Secdeye yatardı Adem'in önünde

    Biz hırkadan sonra küpe gelmişiz;
    Kıpkızıl şarapla abdest almışız.
    Medresede kaybettiğimiz ömrü
    Meyhanede aramaktır işimiz.

    Şarabı götürüp döksen bir dağa
    Dağ sarhoş olur başlar oynamağa.
    Ben ne diye tövbe edecekmişim
    İçimi tertemiz eden şaraba?

    Ömür defterinden bir fal açtım gönlümce;
    Halden anlar bir dost gelip falı görünce:
    Ne mutlu sana, dedi; daha ne istersin:
    Ay gibi bir sevgili, yıl gibi bir gece.

    Bu gecenin son gece olması da var:
    Emret, gül rengi şarabı getirsinler.
    Gafil, bir gittin mi bir daha gelmek yok:
    Altın değilsin ki gömüp çıkarsınlar.

    Medreseden hayır yok, dinle beni;
    Vakıf lokması karartır içini.
    Git, bir yıkık yerde yoksulca yaşa:
    Orası bir padişah eder seni.

    Şarap iç, yıkansın, aydınlansın için;
    Bu dünya, öbür dünya silinip gitsin!
    Gel ömrün yele gitmeden tadına bak
    Cana can katan suyun, ıslak ateşisin.

    Kendiliğinden var olmuş sanma beni;
    Bu kanlı yola ben sokmadım kendimi;
    Bir gerçek varlık beni var etmiş olan;
    Yoksa kimdim ben, neredeydim, neydim ki.

    Dileğin Tanrı dileği değil ki senin;
    Muradına ermeyi nasıl beklersin?
    Doğru olan Tanrı' nın dilekleriyse
    Yanlış demek senin bütün dileklerin.

    Ehil insana canım feda olsun;
    Ayağı öpülse öperim onun.
    Bir de git ehil olmayanla konuş:
    Cehennem ne imiş görmüş olursun.

    Evren kırıntısı bu güzelim yıldızlar
    Gelir giderler, dünyayı bezer dururlar;
    Göklerin eteğinde, toprağın koynunda
    Doğdukça doğacak daha neler neler var.

    Bir nakıştır varlığımız senin çizdiğin,
    Şaşılası neler nelerle bezediğin;
    Kendimi düzeltmek benim ne haddime:
    Beni potadan böyle döken sensin.

    Her gün kalkıp meyhaneye gitmedeyim;
    Kalenderlerle boş sözler etmedeyim;
    Senden bir şey gizlenemez nasıl olsa:
    hoş gör de sana gönülden sesleneyim
    Gökleri yarıp darma dağın ettiğin gün,
    Pırıl pırıl yıldızları kararttığın gün,
    Sen sorguya çekmeden ben soracağım sana:
    Ey Tanrı, hangi günahım için beni öldürdün?

    Canların canı dost, gel etme, dinle beni.
    Küsme Feleğe, değmez, yeme kendini;
    Çekil, otur gürültüsüz bir köşeye,
    Seyret bu hengamede olan biteni.

    Ne güzel gün! Hava ne sıcak, ne serin;
    Bir bulut, tozunu siliyor bahçenin;
    Bülbül coşmuş, sesleniyor sarı güle:
    Şarap iç şarap da yüzüne renk gelsin!

    Bu yolun hoş bir yerinde durabilseydik;
    Ya da bu yolun ucunu görebilseydik:
    O umut da yok bu umut da; hiç değilse
    Otlar gibi kesilip yeniden sürebilseydik.

    Vefasız dünya diye yakınıp durma;
    Dünya elindeyken tadını çıkarsana!
    Herkese vefalı olsaydı dünya
    Sıra mı gelirdi senin yaşamana?

    Dostlar, bir gün, sözleşip bir yerde birleşin;
    Oturup sofrasına dünya cennetinin;
    Saki doldururken kadehleri cömertçe,
    İçin bir kadeh de zavallı Hayyam için!

    Daha nice büyük göreceksin kendini?
    Hep varlık yokluk mu düşündürecek seni?
    Şarap için şarap: Bu ölüm yolculuğunda
    Bulamazsın sarhoş uykulardan iyisini.

    Hayyam, günahım var diye tasalanma,
    Bunun için dertlere düşmek boşuna.
    Günah olacak ki Tarı bağışlasın:
    Rahmet neye yarar günah olmayınca.

    Gün doğarken sabah horozları niçin
    Acı acı bağrışırlar, bilir misin?
    Tan yerini gösterip derler ki sana:
    Bir gecen geçti gidiyor; sen nerdesin?

    Ay yırttı kara giysilerini;
    Kalk, tam zamanıdır, doldur şarap kaseni.
    Keyfine bak, çünkü bu ay, sonsuz yıllarca,
    Mezarda upuzun yatar görecek seni.

    Saki yüzün Cemşid'in kadehinden güzel;
    Uğrunda ölmek sonsuz yaşamaktan güzel;
    Işık saçıyor ayağını bastığın toprak,
    Bir zerresi yüz binlerce güneşten güzel.

    Tertemiz geldik yokluktan kirlendik;
    Sevinçle geldik dünyaya, dertlenik.
    Ağladık, sızladık, yandık, yakındık:
    Yele verdik ömrü, toz olup gittik.

    Dostunu erkekçe seven kişi
    Pervane gibi özler ateşi:
    Sevip de yanmaktan kaçanların
    Masal anlatmaktır bütün işi.

    Bahar geldi mi başka şey dinler miyim;
    Hele aklın defterini hemen dürerim.
    Şarap, sığınağım sensin bahar günü,
    Söğüt ağacı, senin de gölgendeyim.

    Seni aramaktan dünyanın başı dertte;
    Zengine de göründüğün yok, fakire de;
    Sen konuşursun da biz sağır mıyız yoksa,
    Hep kör müyüz, sen varsın da görünürde.

    Ey dörtle yedinin doğurduğu insan,
    Dörtle yedidir seni dertlere salan.
    Boşuna mı şarap iç diyorum sana:
    Bir gittin mi bir gelme yok, inan.

    Tanrım, hayır şer kaygısndan kurtar beni;
    Kendimden geçir, seninle doldur içimi
    Aklım ayıramıyor iyiy kötüden
    Sarhoş et bari ne kötü kalsın, ne iyi.

    Medresenin sözü vardır, tekkenin hali,
    Sözden, halden öteye gider aşkın yolu.
    Müftünün, vaizin en iyisini getirsen
    Aşkın mahkemesinde tutulur dili.

    Gerçek aydınlığa erince can gözüm,
    İki dünyayı birden silinmiş gördüm.
    Eriyip gittim sanki engin denizlerde:
    Ter olup çıktı, denize döndü gönlüm.

    Gönül dedi: Ben neyim ki, bir damla sadece;
    Ben nerde, görmediğim koca deniz nerde!
    Böyle diyen gönül denize kavuşunca
    Baktı kendinden başka şey yok görünürde.

    Can o güzel yüzüne vurgun, neyleyim;
    Gönül tatlı diline tutkun, neyleyim;
    Can da, gönül de sır incileriyle dolu:
    Ama dile kilit vurmuşsun, neyleyim.

    En doğrusu, dosta düşmana iyilik etmen;
    İyilik seven kötülük edemez zaten.
    Dostuna kötülük ettin mi düşmanın olur:
    Düşmanınsa dostun olur iyilik edersen.

    O kızıl yakutun madeni, başka maden;
    O eşsiz incinin sedefi, başka sedef;
    Aklın buldukları kuruntu, dedi kodu:
    Bizim aşk efsanemizin dili, başka dil.

    Meyhanede abdest şarapla alınır ancak;
    Mümkün mü kara yazıyı aka çevirmek?
    Perdemiz öyleysine yırtılmış ki bizim,
    Onarılmaz artık ne kadar yamasak.

    Hem sana el değdirmeğe elim varmaz,
    Hem sensiz aldığım nefes, nefes olmaz:
    Bir garip dert bu, kimseye de açılmaz:
    Bir zehir zakkum ki tadına da doyulmaz.

    Sır saklamasını bilirsen Hayyam söyler
    İnsanoğlu nedir, ne yapar, ne eder:
    Dert çamuruyla yuğrulup gelir dünyaya
    Yer içer, karın doyurur ve çeker gider.

    Putların, Kabenin istediği: Kölelik;
    Çanların, ezanın dilediği: Kölelik;
    Mihraptı, kiliseydi, tespihti, salipti
    Nedir hepsinin özlediği? Kölelik.

    Benim canım hep şarabın izindedir,
    Kulağım ney ve rubap sesindedir.
    Toprağımdan desti yaparlarsa benim
    O desti şarap doldurulmak içindir.

    Sen nesin, varlık nedir, nerden bileceksin?
    Dünyan esen yel üstüne kurulmuş senin.
    İki yokluk arasında bir varlık seninki:
    Hiçlik ne varsa çevrende, sen de bir hiçsin.

    Gül yanaklı sevgiliyi saramaz insan
    Yüreğine diken batmadan, vurulmadan.
    Kim bir güzelin saçına dokunabilmiş
    Tarak gibi diş diş, didik didik olmadan?
    Kadeh bir bedendir, içinde can var can;
    Candır kadehin bedeninde camlaşan.
    Donmuş sudan ateş süzülür sanki:
    Erimiş yakut, gönül sırçasından

    Kul olup o güzele birden,
    Koptuk her bağdan, her tövbeden:
    Herkes koyu müslüman döner
    Biz putperest döndük Kabeden.

    Meyhanede kendini bilenler bulunur;
    Bilmeyeni ayırmak da kolay olur.
    Yıkılsın bilgisizlik yuvası medrese:
    Ordan kendini bilip de çıkan hiç yoktur.

    Uğrunda dertlere düştüğüm sevgili
    Bir başkasına tutulmuş, o da dertli;
    Derdimin dermanı kendi derdinde:
    Hekim hasta olunca kime gitmeli?

    Gece, gül bahçesinde, araken seni,
    Gülden gelen kokun sarhoş etti beni;
    Seni anlatmaya başlayınca güle
    Baktım kuşlar da dinliyor hikayemi.

    Güçlü olduğuna inandırdın beni;
    Bol bol da verdin bana vereceklerini.
    Yüz yıl günah işleyip bilmek isterim:
    Günahlar mı sonsuz, senin rahmetin mi?

    Hem aklın mutluluk peşinde senin,
    Hem söylerim, söylerim dinlemezsin;
    Aldığın her nefesin kadrini bil
    Ot değilsin ki kesildikçe bitesin.

    Sen içmiyorsan, içenleri kınama bari;
    Bırak aldatmacayı, iki yüzlülükleri;
    Şarap içmem diye övünüyorsun, ama,
    Yediğin haltlar yanında şarap nedir ki?

    Ben bugün beden kafesinde mahpusum;
    Yol olma özlemiyle sarhoş olmuşum;
    Varlığın ayıbından kurtarırsa beni
    Yoksulluğun kulu, kölesi olurum.

    Benim yasam artık şarap, çalgı, eğlenti;
    Dinim dinsizlik, bıraktım her ibadeti;
    Nişanlım dünyaya: Ne çeyiz istersin, dedim:
    Çeyizim, senin gamsız yüreğindir, dedi.
    Benden Muhammet Mustafa' ya saygı ve selam:
    Deyin ki, hoş görünürse, bir şey soracak Hayyam:
    Neden Yüce Efendimizin buyruklarında
    Ekşi ayran helal da güzelim şarap haram?

    Benden Hayyam' a selam söyleyin demiş peygamber;
    Sözlerimi yanlış anlamışsa çiylik eder:
    Ben şarabı herkese haram etmiş değilim ki
    Hamlara haramdır, doğru, ama olgunlar içer.

    Yanlız bilgili olmak değil adam olmak;
    Vefalı mı değil mi insan, ona bak.
    Yücelerin yücesine yükselirsin
    Halka verdiğin sözün eri olarak.

    Kim demiş haram nedir bilmez Hayyam?
    Ben haramı helalı karıştırmam:
    Seninle içilen şarap helaldir,
    Sensiz içtiğimiz su bile haram.

    Dünya yıldıramazsın beni ne yapsan;
    Ölümden de korkmam, er geç ölür insan.
    Ölmemek elimizde değil ki bizim:
    İyi yaşamamak beni korkutan.

    Yerin üstüne baktım, uykuya dalmışlar;
    Altına baktım, çürüyüp toprak olmuşlar.
    Yokluk ovasında başka ne var ki zaten:
    Daha gelmemişler var, gelip gitmişler var.

    Bilge, yüce varlığın seyrine dalar;
    Gafil ise onda dostluk düşmanlık arar.
    Deniz, deniz olduğu için dalgalanır,
    Çöpe sor, hep onun içindir dalgalar.

    Ben kendimden geçtikçe kendime gelirim;
    Yücelere çıkar, alçalmayı bilirim.
    Daha da garibi, varlığın şarabıyla
    Ne kadar ayık da olsam, sarhoş gibiyim.

    Yüreğinde sıkıntı varsa esrar iç,
    Ya da birkaç kadeh gül renkli şarap iç.
    Onu içmem, bunu içmem der durursun:
    Ahmak herif, git zıkkımın pekini iç.
    Bağlantı

    Önceki Sayfa : : Sonraki Sayfa

    ESMA

    MEDİ A
    VEDAHUTBESİ

    Bismillahirrahmanirrahim

    EY İNSANLAR!

    Sözümü iyi dinleyiniz.Bilmiyorum, belki bu seneden sonra sizinle burada ebedi olarak bir daha birleşemeyeceğiz.

    İNSANLAR!

    Bu günleriniz nasıl mukaddes bir gün ise, bu aylarınız nasıl mukaddes bir ay ise, bu şehriniz (Mekke) nasıl mübarek bir şehir ise, canlarınız, mallarınız da öyle mukaddestir, her türlü tecâvüzden korunmuştur.


    ASHABIM!

    Yarın Rabbinize kavuşacaksınız ve bugünkü her hal ve hareketinizden muhakkak sorulacaksınız. Sakın benden sonra eski sapıklıklara dönüp de birbirinizin boynunu vurmayınız! Bu vasiyyetimi burada bulunanlar, bulunmayanlara bildirsin! Olabilir ki bildiren kimse, burada bulunup da işitenden daha iyi anlıyarak muhafaza etmiş olur.


    ASHABIM!

    Kimin yanında bir emanet varsa onu sahibine versin. Faizin her çeşidi kaldırılmıştır, ayağımın altındadır. Lâkin borcunuzun aslını vermek gerektir. Ne zulmediniz, ne de zulme uğrayınız. Allah'ın emriyle faizcilik artık yasaktır. Cahilliyetten kalma bu çirkin âdetin her türlüsü ayağımın altındadır. İlk kaldırdığım fâiz deAbdulmuttalib'in oğlu (amcam) Abbas'ın faizidir.

    ASHABIM!

    Cahilliyet devrinde güdülen kan dâvâları da tamamen kaldırılmıştır. Kaldırdığım ilk kan davası Abdulmuttalib'in torunu (amcazadem) Rebia'nın kan davasıdır.


    İNSANLAR!

    Bugün şeytan sizin şu topraklarınızda yeniden tesir ve hakimiyet kurmak gücünü ebedi suretle kaybetmiştir. Fakat siz; bu kaldırdığım şeyler dışında, küçük gördüğünüz işlerde ona uyarsanız bu da onu memnun edecektir. Dininizi korumak için bunlardan da sakınınız!

    İNSANLAR!


    Kadınların haklarını gözetmenizi ve bu hususta Allah'tan korkmanızı tavsiye ederim. Siz kadınları, Allah emaneti olarak aldınız; onların namuslarını ve iffetlerini Allah adına söz vererek helal edindiniz. Sizin kadınlar üzeridne hakkınız, onların da sizin üzerinizde hakları vardır. Sizin kadınlar üzerindeki

    hakkınız, onların, aile yuvasını, hoşlanmadığınız hiçbir kimseye çiğnetmemeleridir. Eğer razı olmadığınız herhangi bir kimseyi aile yuvanıza alırlarsa, onları hafifçe döğüp sakındırabilirsiniz. Kadınların da sizin üzerinizdeki hakları, memleket göreneğine göre, her türlü yiyim ve giyimlerini temin etmenizdir.


    MÜ'MİNLER!


    Size bir emanet bırakıyorum ki ona sıkı sarıldıkça yolunuzu hiç şaşırmazsınız. O emanet Allah Kitabı Kur'andır.

    MÜ'MİNLER!

    Sözümü iyi dinleyiniz ve iyi belleyiniz! Müslüman müslümanın kardeşidir, böylece bütün müslümanlar kardeştir. Din kardeşinize ait olan herhangi bir hakka tecavüz başkasına helal değildir. Meğer ki gönül hoşluğu ile kendisine vermiş olsun...


    ASHABIM!

    Nefsinize zulmetmeyiniz. Nefsinizin de üzerinizde hakkı vardır.

    İNSANLAR!

    Allah Teala her hak sahibine hakkını (Kur'an'da) vermiştir. Varise vasiyet etmeğe lüzum yoktur. Çocuk kimin döşeğinde doğmuşsa ona aittir. Zina eden için mahrumiyet vardır. Babasından başka bir soy iddia eden soysuz, yahut efendisinden başkasına intisaba kalkan nankör, Allah'ın gazabına, meleklerin lanetine ve bütün müslümanların ilencine uğrasın! Cenab-ı Hak, bu gibi insanların ne tevbelerini, ne de adalet ve şahadetlerini kabul eder.

    İNSANLAR!

    Rabbiniz birdir. Babanız da birdir; hepiniz Âdem'in çocuklarısınız, Âdem ise topraktandır. Allah yanında en kıymetli olanınız, O'na en çok saygı göstereninizdir. Arabın Arap olmayana -Allah saygısı ölçüsünden başka- bir üstünlüğü yoktur.

    İNSANLAR!

    Yarın beni sizden soracaklar, ne diyeceksiniz?

    "-Allah'ın elçiliğini ifa ettin, vazifeni yerine getirdin, bize vasiyet ve öğütte bulundun diye şahadet ederiz." (Bunun üzerine Resûl-i Ekrem mübarek şahadet parmağını göğe doğru kaldırarak sonra da cemaat üzerine çevirip indirerek şöyle buyurdu.)

    Şahid ol yâ Rab!

    Şahid ol yâ Rab!

    Şahid ol yâ Rab!

    BEDA VALAR